De Karmel Vlamertinge

Afbeelding Bovenaan

Leven en bewegen

Zr Klara is terug thuis. Maar Zr Agnes is terug naar het ziekenhuis vanuit haar revalidatieoord.

Enkele zusters zijn afwezig. Zr Agnes verblijft in het ziekenhuis met gebroken halswervels. Dit na een lelijke val van de trap. Ook Zr Klara verblijft in het ziekenhuis met heupproblemen. Ondertussen heeft het griepvirus zijn intrede gedaan maar de zusters houden moedig stand.

Op 26 okt. was er een bijeenkomst in Loppem voor de oversten (15) van de completatieve ordes. Dr Ilse Kerremans sprak een confertentie over Edith Stein. Ook Marleen, overste van de apostolische orde sprak over het ontstaan, groei en zending.  

De tweede avondconferentie sprak Br Stockman over de fragiele mens. Een onderwerp die hem nauw aan het hart ligt. 

Het feest gaat verder. Op 2 okt. vierde de Karmel de H. Teresia. EH Deken Morlion sprak over haar kleine weg, tegenstroom in deze hedendaagse wereld. Bij Teresia telt alleen de liefde.

Hoog bezoek op de Frezenberg. Mgr Lode Aerts bezoekt de Karmel. Hij bidt in aanwezigheid van een 50-tal priesters en zusters het middaggebed olv.Pieter, de organist. Binnen het slot geniet hij van een koud buffet. Zr Teresia Margareta(oudste zuster) mag aan zijn rechterzijde vertoeven. Bidden wij voor hem dat hij in eenvoud zijn kudde blijft voorgaan.

Een nieuw conferentiejaar op de Frezenberg. Een loodzware vraag wordt Prof Marc Steen opengetrokken. We kunnen ons de vraag stellen "Waar is God als mensen lijden?". God is een meelevende God. Hij kent het lijden van Zijn zoon. Pasen is een doorgang in het lijden naar het volle leven. Maar we kunnen ook onszelf de vraag stellen..."Waar ben ik in het lijden van de naaste?" Tederheid, luisteren, helpen zijn de handen en voeten van God.

Zr Cecile verbleef enkele dagen in het ziekenhuis na een kleine cardiologische ingreep.

Op zondag 10 september vierde de gemeenschap het 50 jaar kloosterleven van Zr Johanna Maria. Er was een vespersdienst in aanwezigheid van  familie en vrienden maar ook van de monialen  "Zonnelied" uit Oostende. Zr Johanna Maria haar eerste kloostergemeenschap.

Prioraal feest op de Frezenberg. Een twee-daagse in het thema "dankbaarheid". We gaan over landsgrenzen heen, in bijna Babelse spraakverwarring met het woord "Dank je." We leren met humor de inhoud van het woord Hibernatus...En al  eens geproefd van de dankpralines? (geen typfout)

Het ziekenhuis is niet veraf. Zr Teresia verbleef er een 2 tal weken. Nu is het de beurt aan Zr Cecile. Wij hopen op een volledig herstel.

16 juli...hoogdag in de Karmel, op de Frezenberg. Het is het bestijgen van de berg Karmel om niets-niemand anders te ontmoeten dan God alleen.

De bovenzaal gaat verder met het thema innerlijkheid. Het is het binnentreden via een deur in een Gij-ik relatie. Een beminnende relatie waar ik thuis mag zijn in mijn hart, in de gesteltenis van het ogenblik. Niets blijft buiten de ontmoeting met de Geliefde.

De laatste dagen van mei. Zr Lieve en Els volgen in de abdij van Zevenkerken een 3-daagse conferentie over "De minnende ziel". Een werk van de karmeliet F. Amelry.De spreker is de Nederlandse karmeliet Hein Blommestein. "De geschapenheid van de mens omdat God zijn liefde kan uitleven in ons. Wij bestaan niet buiten God. Wij worden Zijn Liefde. Je hart dat klopt is het gelaat van God.God ontmoeten in de andere kan je maar als je God ontdekt in jezelf."

Donderdagavond...een stilte treedt in...De zalige boosdoener is een donderslag op de Frezenberg. Alle telefonie, binnen en buitenhuis zijn buiten werking tot maandag 22 mei.

In de avondconferentie spreekt deken G. Morlion over de wil van God. Vanuit het verleden is dit vaak een verkeerd beeld geweest. Hedendaags kunnen we spreken over het verlangen van God om een vruchtbaar leven te leiden. Het is je leven in handen nemen om te beminnen. De wil van God kan maar geboren worden vanuit je eigen verlangen. Het is een persoonlijk antwoord.(zie religieus centrum-lezingen)

Binnen de Karmel werd er nieuwe Provenciaal Overste verkozen. Pater Paul de Bois volgt Pater Roeland Van Meerssche op.

Op zondag 30 april werd Ettien N'Guessan tot priester gewijd in de Sint-Maartenkathedraal door bisschop Lode Aerts. Zr Rita, Zr Lieve en Zr Agnes vertegenwoordigden de karmelgemeenschap.

Woensdag 19 april kwam de 'raad der wijzen' samen om de toekomst van de Frezenberg verder vorm te geven. Vormgeving van de vriendenkring is een eerste stap na uitnodigende gesprekken.

Jezus staat steeds aan het begin van iets nieuws. Wij mogen mee met Hem verrijzen. Wij zijn Paasmensen in de tederheid van Zijn liefde. Zalig Pasen

Zr Isabelle treedt binnen in het verrijzenisleven op 23 maart. Dit na 80 jaar karmelleven en op een gezegende leeftijd van 105 jaar. Wij mogen haar herinneren als een toegewijde zuster, met een artistiek talent en  een heldere jonge bezielde geest.

Op de tweede zondag in de veertigdagentijd ontvangt Zr Isabelle het sacrament van de zieken in het biddend samen-zijn met haar medezusters.

De vastenretraite van de zusters wordt geleid door Broeder R. Stockman. Algemeen generaal overste van de broeders van liefde. Het thema is de barmhartigheid.

Stille tijd... een tijd waar God ruimte krijgt om je uit te nodigen tot bekering...(zie religieus centrum-bovenzaal)

Aswoensdag...menig kerkganger vindt de weg naar de Frezenberg. Een mooie tijd om verzoenend in het leven te staan..."Hier ben ik. Dit is mijn liefde. Alles leg ik in Uw handen, Heer (H.Oosterhuis). Een gezegende vastentijd...

In Kerk en Leven(22/02) verschijnt een artikel over de Frezenberg met een diepe wens om een vriendenkring uit te bouwen rond de karmelgemeenschap. (zie religieus centrum-lezingen)

Zr Teresia Margaretha is gezond en wel thuis. Dit na een weekje ziekenhuis.

In de avondconferentie spreekt Christine Bruggeman over graag zien... en dit vanuit de Arkgemeenschap. De kwetsbaarheid van de andere roept mijn eigen kwetsbaarheid op. Laat ik toe dat de andere mij graag ziet. Het is zelf graag zien maar ook graag gezien worden. Het is een openbaring van je relatie met je kwetsbare medemens, met God maar ook met jezelf. Een drie-eenheid van mensgeworden liefde... 

P. Roeland spreekt over de eenzaamheid. Wij zijn geroepen in de Karmel tot alleen zijn met de Ene. In verbondenheid met de lijdende mensheid. Het is een hunkering van de ziel naar de Aanwezige. In Zijn stilte uitzien naar Zijn genade.(zie religieus centrum-lezingen)

Met de bovenzaal gaan we verder in het thema stilte. Hoe vruchtbaar is deze voor mij?(zie religieus centrum-bovenzaal)

Muizenissen in de Karmel...en wel eentje in levende lijve. Maar toch zijn vrijheid gegeven buiten de slotmuren...

Zalig Kerstfeest...om herder te zijn in zorgzaamheid voor elkaar, om koning te zijn ...om te knielen met je gaven en je rijkdom voor je naaste...je zwakke medemens...(uit homilie)

Deken Geert Morlion spreekt in de avondconferentie over de barmhartigheid van God. Het is de onontbeerlijke dimensie van de liefde. Daar waar mildheid gebeurt kan er iets nieuws groeien. De mens kan de liefde van God handen en voeten geven aan zwakke mensen. Als mens is het de hand van God grijpen om te groeien naar het Licht. Barmhartigheid is niet aangeboren...je kan het wel verlangen en bewust beoefenen.

Vader Abt spreekt ons over de vier Adventszondagen.Het is een tijd van waakzaamheid waarin Johannes de Doper ons oproept tot bekering. Mag de Messias mijn leven vervullen. Kan het zoals bij Maria, de Adventsicoon...het mysterie van het ja in ons geboren worden.(zie religieus centrum-lezingen)

Johannes van het Kruis leert ons om in te gaan op onze doopselgenade. Het is binnentreden in ''een heerlijk leven" ...een leven binnen de Drie-eenheid. De Karmel viert op 14 december de karmelheilige.

Met de bovenzaal verkennen we de verschillende soorten stiltes. Meer dan ooit is stilte levensnoodzakelijk. Kunnen we in de Adventsperiode de stilte een schoot geven waar de ultieme liefde mag openbloeien? (zie religieus centrum-bovenzaal)

Sterke vrouwen in de Schrift...Sterke vrouwen op de Frezenberg...Op 9 december is Zr Isabelle 105 jaar.

De adventsperiode is aangebroken... een tijd van waakzaamheid...om het verlangen van God met de mens op het spoor te komen. Dat het werkelijkheid mag worden in deze tijd...Het bidden van het Onze Vader kan ons leren groeien om te zien waar het op aan komt in ons leven: Gods liefde, die deze wereld en ons allen wilt vernieuwen, genezen en verzoenen...( uit de brief van de Vlaamse bisschoppen)

Aan de vooravond van de Advent brengt P. Roeland ons de kleine weg van Thérèse. Het is er één van de nederigheid. Het is je zwakheid, je armoede aanvaarden en je in de armen van God werpen.Het is een weg van heilig worden...een weg van vertrouwen en liefde. (zie religieus centrum-lezingen)

In de avondconferentie biedt Renaat De Smedt ons enkele leessleutels aan om het evangelie volgens Johannes beter te kunnen lezen. Vanuit de geschiedenis maar ook als geloofsgetuigenis...Het is Jezus zijn verhaal laten doen in deze tijd door een persoonlijk contact. Dat Hij mag binnenkomen in je leven om aan anderen door te geven. Jezus roept elke mens tot leven... want wij allen zijn kostbaar in Zijn ogen.

Het leven is 'zijn' en 'worden'. Het is groeien in vertrouwen. Hopen tegen alle wanhoop in. Het is 'het' liefdeswoord van God toelaten in je hart...in een bedding van stilte..."Alleen de stilte kan de taal van de liefde verstaan".(zie religieus centrum-bovenzaal)

In de gemeenschap van alle heiligen en de vele gelovigen in de kapel dankt de Frezenberg in de plechtige vespersdienst de Heiligverklaring van Elisabeth van de Drie-eenheid."Hij is altijd bij je. Wees jij altijd bij Hem. Wat je ook doet, blijf onder Zijn blik." H.Elisabeth v.d. Drie

Ons hart is een deur...God staat er als een geduldige minaar te wachten tot de deur opengaat. Hij wilt niets anders dan liefde zijn...Zijn liefde uitspreken in ons hart...In een luisterende stilte, een ontvankelijk hart kan het gebed putten aan de Bron van de goddelijke liefde.(zie religieus centrum-lezingen-P. Roeland)

Pater Nikolaas Devynck uit de abdij Zevenkerke spreekt ons over de balk en de splinter.De balk vinden we doorgaans bij de andere. Maar we zijn uit hetzelfde hout gesneden. Geen enkele mens gaat daaraan voorbij. Het is barmhartigheid je medemens van zijn splinter te bevrijden maar het is eerst zelf op weg gaan om de balk in je eigen oog te ontdekken. Het zijn eenvoudige stappen zetten op de weg van het berouw in een levende relatie met de Heer. Het is alles van Hem verwachten..."Ook Ik veroordeel je niet..."

De feestvreugde gaat verder. Op 16 okt. werd de Zalige Elisabeth van de Drie-eenheid heilig verklaard.

Op 15 okt. werd "La Madre" gevierd in de karmel. We kennen het mooie gebed van Teresa de Jesus "Laat niets je verwarren, niets je verschrikken, alles gaat voorbij, God verandert niet, geduld overwint alles. Wie op God vertrouwt zal niets ontbreken. God alleen is genoeg".

Iedere morgen kan een Paasmorgen zijn... het is je onvolmaakte hart aanbieden...het is jezelf in je zwakheid liefhebben... Het is je hart laten volstromen met Zijn liefde en ook zelf liefde zijn... met vallen en opstaan...(zie religieus centrum-bovenzaal)

Het verloren schaap...dat zijn wij. Maar op de wegen van Zijn barmhartigheid loopt Hij ons na. (P.Roeland-zie religieus centrum-lezingen)

1 Okt., Feest van de Heilige kleine Thérèse... "Ik kan geen angst hebben voor een God die zich zo klein gemaakt heeft... die slechts liefde en barmhartigheid is. Ik hou van Hem. (br 266)

In de nieuwe reeks conferenties starten we met Piet Vandevoorde. In het thema ziekte en pijn gaat het om leven te vinden in dit lijden. Er is een spirituele pijn...waar we als medemens een zekere toeschouwer zijn...maar toch met luisterbereidheid en geduld. Het is een subtiel gebeuren van omgaan met het 'geheim' van de andere. Het is heilige grond waarin we de andere dragen en ook hem-haar neerleggen in de liefde van God.

Na een deugddoende vakantie nemen we de draad terug op. In de bovenzaal ontdekken we de rode draad in het geestelijk leven. Doorheen alles wat je overkomt...trouw zijn aan God en aan mensen. Zijn trouw wordt de onze.(zie religieus centrum-bovenzaal)

In de gestalte van de verloren zoon... het verdwaalde schaap...de kwijnende vlaspit...het geknakte riet...mogen wij het gelaat van de Vader aanschouwen die onvermoeibaar ons Zijn liefde wilt schenken. Via de mislukking dringt Hij bij ons binnen... Een genade dat we zwakke mensen zijn.(P.Roeland-zie religieus centrum-lezingen)

Vader Abt brengt ons binnen in de parabel van de verloren zonen en de barmhartige Vader. Het is mogen horen dat verzoening te maken heeft met relationeel herstel. Niet alleen met God. De biecht is geen wasmachine. Maar is ook herstel tussen mensen. Het is God Vader noemen maar tevens je gekwetste medemens 'broer-zus'. We hebben allen nood aan barmhartigheid.(zie religieus centrum-lezingen)

Gebed is deelnemen aan het liefdesmysterie van God, en zich openstellen voor en zich overgeven aan God, opdat Hij God zou zijn in ons, in de anderen, in de wereld. Het is bidden van verlangen..."naar U gaat mijn verlangen..." Dat verlangen groeit in stilte en eenzaamheid. De eenzaamheid is een liefdesgebeuren. (P.Roeland-zie religieus centrum-lezingen)

Hopen, verlangen en beminnen...dit is de adem voor ons leven. Voedsel voor onderweg. (Zie religieus centrum-bovenzaal)

P.Roeland brengt ons de parabel van de barmhartige Vader. Het gaat om God die niet vraagt om een zuiver hart maar om thuis te komen bij Hem. (zie religieus centrum-lezingen)

Met de bovenzaal komen we samen. We laten ons raken door een God die Tederheid heet. (zie religieus centrum-bovenzaal)

Als afsluiter van de reeks conferentie brengt EH Morlion ons aan om op welke manier vruchtbaar in het leven te staan.  Het is op een persoonlijke manier ontvangen van gave en talent en de wijze waarop we met de Bron verbonden zijn. Het is je laten bevruchten van 'binnenuit',in stilte. Het is het werk van God doen vanuit een eigen open keuze in dankbaarheid en vreugde.

In de Paastijd brengt Vader Abt ons de boodschap...We moeten eerst arm zijn opdat de Geest kan 'landen' waar er ruimte is voor Hem , Hij is tenslotte Vader van de ARMEN zoals de sequentie het zegt. Dus niet erg dat we arm zijn in ons gebed, arm aan mooi gemeenschapsleven en relatie, arm ook aan bezit . Dan pas is er ruimte voor de Geest... die in ons -die verlangen en volharden in gebed -zoals Maria en de apostelen, kan komen en heel veel bewerken dat menselijk niet mogelijk is .